Nieogarniony w darach

Nieogarniony w darach Twoich Boże!
Co gardzisz dumą, a sprzyjasz pokorze,
Twej łaski dzieło, Józef świata cudem,
którego w Tobie dziś wielbimy z ludem.

Wyrzuć z serc naszych tę to niemoc lichą,
co się w pokorę zmienia, będąc pychą!
Niech nas nie miesza ta burzliwa fala,
co serce psuje, a rozum obala.

Dałeś nam przykład, jak być mądrym trzeba;
jak ciebie prosić o twe łaski z nieba;
jak słuchać pilnie wnętrznego wołania,
by się twe przez nas działy przykazania.

Józef potrafił świat pogodzić z niebem,
solą mądrości, już dzieląc się chlebem;
przez nie nienawiść i błędy poznosił,
miłość praw twoich i naukę głosił.

Pomocą z nieba Kościołowi dany,
nauki, męstwa cudem był nazwany.
Pożytku bliźnich szczególny przykładzie,
umiejętności i zdrowych rad składzie:

Niech twą opieką z ciemnoty ruszeni,
w sercu się naszym miłość rozkorzeni,
a umysł w piękne odziany ozdoby,
poważa cnotę a kocha osoby.

Na tym żeś prawie Kościół rozprzestrzenił,
gdyś rozkaz Pański nad twe zdrowie cenił:
niech za twą sprawą, serca i rozumy,
to trwa bez złości, a tamte bez dumy.