Józefie, niebian ozdobo

Józefie, niebian ozdobo i chwało,
nadziejo życia, podporo ty świata!
Przyjm pieśń radosną, co z głębi serc śmiało,
ku tobie wzlata.

Bóg oblubieńcem cię czyni Dziewicy,
dozwala ojcem wiecznego zwać Słowa.
W twe się ramiona zdrój zbawczej krynicy
z ufnością chowa.

Odkupiciela, co leży w stajence,
o którym chóry proroków śpiewały,
ty, szczęsny, widzisz i biorąc na ręce,
czcisz hołdem chwały.

Bóg, Król mocarzy i Władca przestworzy,
przed którym, w pęta skowana łańcucha,
drży moc piekielna i niebo się korzy,
twych zleceń słucha.

Bądź chwała Trójcy, co tobie udziela
tak wielkich w niebie zaszczytów obficie;
niech dla twych zasług nam pełne wesela
da wieczne życie.