Niebiosa, rosę ślijcie

Nie bądź zagniewany, Panie,
nie pomnij dłużej nieprawości naszych.
Wszakże Tyś Ojcem naszym,
a my rąk Twoich dziełem.
Wejrzyj przeto z miłosierdzia swego;
pomóż nam być wiernym ludem Twoim,
byśmy Cię chwalili, jak ojcowie nasi.

Myśmy grzeszni i nieczyści,
opadliśmy wszyscy tak, jak zwiędłe liście.
Nieprawości nasze
porwały nas niby wicher,
bo imienia Twego nikt nie wzywał;
albowiem skryłeś przed nami oblicze swoje
i oddałeś nas w niewolę nieprawości naszych.