Już Cię żegnam, najmilszy Synu

Już Cię żegnam, najmilszy, Synu Chrystusie,
Serca Mego pociecho, śliczny Jezusie!
Cóż ja pocznę, utrapiona
Matka Twoja opuszczona,
straciwszy Ciebie.
Weź Mnie raczej na śmierć z sobą,
wolę umrzeć razem z Tobą,
żyć społem w niebie!

Wieczerzę Świętą z Ciała swego gotujesz,
nogi uczniom umywasz, mile całujesz:
schylasz się do stóp Judasza,
Piękność i Ozdoba nasza;
łzami polewasz,
abyś go odwiódł od zdrady,
od niezbożnych Żydów rady;
wzgardę odbierasz.

Już od żalu umieram, na to patrzając;
nie wiem, co czynić, Matka smutna zostając;
o złośliwych ludzi czyny,
imających bez przyczyny,
dosyć żałości!
Na modlitwie klęczącego,
krwawym potem płynącego.
Nie masz litości!