Tereso, Boga zwiastunko

Tereso, Boga zwiastunko,
rodzinny dom opuściłaś,
by nieść poganom Chrystusa
lub krew swą przelać dla Niego.

Lecz śmierć dla ciebie jest słodsza,
cierpienie bardziej pociąga;
umierasz grotem zraniona
miłości Boga twojego.

To dziś, jak czysta gołąbka,
twa dusza w niebo wzleciała,
by tam zamieszkać na zawsze
w przybytku Bożej świętości.

Już słyszysz głos Oblubieńca:
o siostro, przybądź z Karmelu
na ucztę godów Baranka,
by wieniec chwały otrzymać.

Tereso, uproś nam łaskę
przylgnięcia sercem do Pana,
a ty, ofiaro miłości,
przed żarem piekła nas obroń.

O Jezu, szczęście wybranych,
dziewicze chóry Cię wielbią;
śpiewając pieśni weselne
na wieki sławią Twą miłość.
Amen.