Racz być, Chryste, przebłagany

Racz być, Chryste, przebłagany;
ku nam grzesznym swym poddanym,
za którymi Ojca błaga,
świętej Matki Twej powaga.

Wy też, niebiescy duchowie,
wszystkich chórów aniołowie,
przeszłe grzechy i przytomne
znieście i przyszłe ułomne.

Apostołowie, prorocy,
bądźcie przed Sędzią w pomocy;
szczerze czynim z serc westchnienie,
niechaj mamy odpuszczenie.

Wy, męczeństwa purpuraci,
wy niebiescy kandydaci,
wyznawcy, ziemscy wygnańcy,
zróbcie nas swymi mieszkańcy.

Wy, chóry czyste dziewicze
i gromady pustelnicze,
was Bóg niebieską ozdobą
uczcił, weźcież i nas z sobą.