Chwalcie łąki umajone

Chwalcie łąki umajone,
góry, doliny zielone;
chwalcie cieniste gaiki,
źródła i kręte strumyki!

Co igra z morza falami,
w powietrzu buja skrzydłami,
chwalcie z nami Panią świata,
Jej dłoń nasza wieniec splata.

Ona, dzieł Boskich korona,
nad anioły wywyższona;
choć jest Panią nieba, ziemi,
nie gardzi dary naszymi.

Wdzięcznym strumyki mruczeniem,
ptaszęta słodkim kwileniem
i co czuje, i co żyje,
niech z nami sławi Maryję!