Matko Niebieskiego Pana

Matko Niebieskiego Pana,
ślicznaś i Niepokalana,
jakiej wieki, czas daleki,
czas niemały i świat cały
nie słyszał.

Wszystkie skarby, co są w niebie,
wydał, Panno, Bóg dla Ciebie:
jak bogata słońca szata,
z gwiazd korona upleciona
na głowie.

Miesiąc swe ogniste rogi
skłonił pod Twe święte nogi;
gwiazdy wszystkie asystują,
bo Królową w niebie czują
nad sobą.

Przez poważną Twą przyczynę
niech nam Bóg odpuści winę.
Uproś pokój, Panno Święta,
boś bez zmazy jest poczęta,
Maryjo!