Niepojęte dary dla nas daje
Niepojęte dary dla nas daje
dzisiaj z nieba Ojciec łaskawy,
gdy się wieczne Słowo Ciałem staje,
mocą swojej cudownej sprawy.
Nędze świata precz odmiata,
a płaczliwe jęczenia
w dźwięków głosy pod niebiosy
i w wesele zamienia;
skąd dziś wszyscy weseli
wyśpiewują anieli:
„Niechaj chwała Bogu będzie w niebie,
a na ziemi pokój ludowi!”.
Patriarchów świętych upragnione
spełniły się oczekiwania,
kiedy Słowo z Panny narodzone
dopełniło wszystkich żądania.
Gwiazda nowa Jakubowa
wypuściła promienie,
ciemne błędy gasząc wszędy,
światła czyni zjawienie.
Skąd dziś każdy z anioły
wyśpiewuje wesoły:
„Niechaj chwała Bogu będzie w niebie,
a na ziemi pokój ludowi!”.
Już prorockich przepowiedzeń skutki
odmieniły świat cały mile.
Oddalając uprzykrzone smutki,
przywróciły wesołe chwile.
Wszędy echo brzmi z pociechą,
że z daru Zbawiciela
upewnienie o zbawienie
dopełniło wesela.
Więc z niebieskimi szyki
wydajmy dziś okrzyki:
„Niechaj chwała Bogu będzie w niebie,
a na ziemi pokój ludowi!”.
Niebo dzisiaj z ziemią połączone,
wyśpiewuje wdzięczności pienie.
Dzięki Bogu czyni nieskończone
za zjawione ludziom Zbawienie.
Radość nasza z Mesyjasza
i wszystkiemu stworzeniu,
że Pan chwały śmierci strzały
skruszył w swym narodzeniu.
Brzmijże, świecie, wesoło,
wydaj rozgłos wokoło:
„Niechaj chwała Bogu będzie w niebie,
a na ziemi pokój ludowi!”.
Aby człowiek Bogiem był nazwany,
Jego postać Bóstwo przybrało.
By nie brząkał niewoli kajdany,
Słowo Ojca Ciałem się stało.
Sługa z Pana, ach, odmiana!
Niesłychane przykłady,
by z wdzięczności dla miłości
człowiek w Boga szedł ślady.
Więc niech pienia odgłosy
idą aż pod niebiosy:
„Niechaj chwała Bogu będzie w niebie,
a na ziemi pokój ludowi!”.