O mój Jezu, w Hostii skryty

O mój Jezu w Hostii skryty,
na kolanach wielbię Cię.
W postać chleba Tyś spowity,
Bóstwo Twoje kryje się.
Ty, co rządzisz całym światem,
me zbawienie w ręku masz;
tu, przed Twoim majestatem,
aniołowie kryją twarz.

O światłości przysłoniona,
rzuć mi Twój promienny blask.
O dobroci nieskończona,
otwórz dla nas skarby łask.
Chlebie życia przeobfity,
nasyć duszy mojej głód.
Boski ogniu tu zakryty,
rozgrzej serca mego chłód.

Jezu, Tyś jest Zbawicielem,
ustrzeż mnie od zgubnych dróg.
Bądź mi siłą i weselem,
boś w tej Hostii żywy Bóg.
Dla miłości Matki Twojej
racz wysłuchać prośbę mą:
bądź miłością duszy mojej,
nie gardź moją cichą łzą.