Jezu, miłości Twej

Jezu, miłości Twej, ukryty w Hostii tej
wielbimy cud,
żeś się pokarmem stał,
żeś nam swe Ciało dał,
żeś skarby łaski zlał,
na wierny lud.

Dla biednych stworzeń Twych,
co ostrzem grzechów swych
zraniły Cię,
włócznią, co w boku tkwi,
otwierasz serca drzwi,
by w Twojej Boskiej Krwi
obmyły się.

I w Boskim Sercu tam
schronienie dajesz nam,
o Jezu mój!
Aby nas żądłem swym
wróg nasz nie dotknął w Nim,
by się przed piekła złem
lud ukrył Twój.

Twe Serce tronem łask,
i miłosierdzia blask
w Nim świeci się.
Panie, Ty widzisz sam,
jak bardzo ciężko nam,
więc grzesznym pozwól tam
przytulić się.

O Jezu, Zbawco nasz,
co nędzę naszą znasz,
grzeszników zbaw,
by święte życie wieść,
a potem Tobie cześć
w niebiosach mogli nieść,
o Jezu, spraw!