O człowiecze, wspomnij sobie

O człowiecze, wspomnij sobie,
żeś we wszystkiej swej ozdobie
prochem, który legnie w grobie.

Czyń pokutę bez zwlekania,
niech się serce twe nie wzbrania,
szukaj z Bogiem pojednania.

Bo, gdy życie twoje minie
i pokuty czas upłynie,
dusza twoja wiecznie zginie.

Na tym świecie nic trwałego,
próżno garniesz się do niego,
gardząc łaską Boga swego.

Błagaj Boga wszechwładnego,
z wiarą serca skruszonego,
o poprawę życia swego.

Błagaj Ojca w wysokości
o niebieski dar mądrości
i o żywot w pobożności.

Wierz w Jezusa, Zbawcę swego,
rządź swe serce słowem Jego,
byś do życia wszedł wiecznego.

Chryste, Panie nasz nad pany
w miłosierdziu nieprzebrany,
raczże zbawić lud wybrany.