Jezusa Judasz przedał

Jezusa Judasz przedał za pieniądze nędzne,
Bóg Ojciec Syna zesłał na zbawienie duszne.
Jezus kiedy wieczerzał, swe Ciało rozdawał,
apostoły swe miłe swoją krwią napawał.

Jezus w Ogrojec wstąpił z swymi zwolenniki,
trzykroć Ojcu się modlił za wszystkie grzeszniki;
krwawy pot przezeń płynął dla bólu wielkiego;
duszo miła, oglądaj Miłośnika swego.

Jezus, zwleczon z odzienia, u słupa uwiązan,
a tam bez miłosierdzia okrutnie biczowan;
krew z ciała Mu płynęła, Pan Niebieski zranion;
o duszo moja miła, płacz i rzewnie wzdychaj!

Jezus, gdy ubiczowan, na tronie posadzon,
cierniem jest koronowan, a przez to jest wzgardzon;
przed Jezusem klękali rycerze niewierni,
z Niego się naśmiewali, na Oblicze plwali.

Jezus z miasta wywiedzion, krzyżem obciążony,
tu łotrom jest przyłączon, jak robak wzgardzony;
Matka Mu zabieżała, chciała Go oglądać,
a kiedy Go ujrzała, jęła rzewnie płakać.

Jezus z krzyżem podniesion, patrzcie chrześcijany!
Między łotry postawion, drogą krwią oblany;
od Żydów jest naśmiewan, gdy na krzyżu wisiał;
Jezus, miłosierny Pan, wszystko skromnie cierpiał.