Nie zna śmierci Pan żywota

Nie zna śmierci Pan żywota,
chociaż przeszedł przez je wrota;
rozerwała grobu pęta
ręka święta. Alleluja!

Twój, Adamie, dług spłacony,
okup ludzki dokończony;
wejdziesz w niebo z szczęśliwymi
dziećmi twymi. Alleluja!

Próżno, straże, grób strzeżecie!
Już Go tutaj nie znajdziecie;
wstał, przeniknął skalne mury
Bóg natury. Alleluja!

Teraz On na ludzkie plemię
i na miłą patrzy ziemię,
która drogo dziś przybrana
kosztem Pana. Alleluja!

Przez Twe święte zmartwychwstanie
z grzechów powstać daj nam, Panie,
potem z Tobą królowanie.
Alleluja, alleluja!