Tobie niech zabrzmi

Tobie niech zabrzmi, Boże, cześć i chwała,
przy dniu dorocznym drogiego Czesława,
który Twe imię rozgłaszał przed światem
z Jackiem, swym bratem, z Jackiem, swym bratem.

Sławą ujęty cudów Dominika,
porzucił chętnie godność kanonika,
i z patriarchy rąk habit odbiera,
światu umiera, światu umiera.

Ogniem miłości Boskiej rozpalony,
z Rzymu w północne udaje się strony,
Czechom, Ślązakom słowo Boże głosi,
klasztory wznosi, klasztory wznosi.

Gdy dzicz tatarska polskie niszczy strony,
i aż w Śląsk swoje zapuszcza zagony,
jego przyznają modłom Wrocławianie
swe zachowanie, swe zachowanie.

Coś życie strawił w kaznodziejskiej pracy,
twojej przyczyny błagają rodacy;
uproś nam łaskę, byśmy w wierze stali
do śmierci trwali,
do śmierci trwali.
Amen.