Niegdyś pogan apostole

Niegdyś pogan apostole,
teraz niebian towarzyszu,
przyjdź, Grzegorzu, na ratunek
ludom już wierzącym w Boga.

Tyś dla biednych był ostoją
i wzgardziłeś chwałą świata,
by w ubóstwie naśladować
swego Mistrza ubogiego.

Chrystus, Wieczny Kapłan, sprawił,
żeś Kościoła stał się głową,
a następcą będąc Piotra
żyłeś według jego wzoru.

Świętej Księgi trudne strony
wyjaśniałeś umiejętnie,
bo niebiańskie tajemnice
Jezus - Prawda ci objawił.

O pasterzu znamienity
i Kościoła chlubne światło,
nie opuszczaj w złej przygodzie
pouczonych twoim słowem.

Niechaj będzie chwała Ojcu
i Synowi jedynemu
razem z Duchem równym Obu,
teraz, zawsze i na wieki.
Amen.