Marcinie, Pana spotkałeś w bramie

Marcinie, Pana spotkałeś w bramie,
drżącego z zimna i ludzkiej wzgardy,
więc Go połową okryłeś płaszcza,
ogrzałeś sercem spragnionym Boga.

Szukając Pana, oddałeś wszystko
i opuściłeś ułudę świata,
a On cię wezwał, byś braciom służył
i ukazywał im dobroć Jego.

Widziałeś Pana w świetlistym blasku,
gdy On, posłuszny twojemu słowu,
na ołtarz zstąpił, by karmić głodnych
swą obecnością we Krwi i Ciele.

Wzywałeś Pana w godzinie śmierci,
poddany woli swojego Stwórcy,
gotowy umrzeć, lecz żyć też gotów
ku pożytkowi owczarni Bożej.

A teraz jesteś na zawsze z Panem,
i nic nie zdoła rozłączyć obu,
gdyż Pan i sługa stanowią jedno
przez miłość Pana i wierność sługi.

Wielbimy Ciebie, Wcielony Boże,
i Twego Ojca, i Ducha Prawdy,
a Ty nas okryj zbawienia płaszczem
i swym pokojem napełnij dusze.
Amen.