Kto się w opiekę

Kto się w opiekę odda Panu swemu,
a całym sercem szczerze ufa Jemu,
śmiele rzec może: mam obrońcę Boga,
nie przyjdzie na mnie żadna straszna trwoga.

Ciebie On z łowczych obieży wyzuje
i w zaraźliwym powietrzu ratuje;
w cieniu swych skrzydeł zachowa cię wiecznie,
pod Jego pióry uleżysz bezpiecznie.

Stateczność Jego tarcz i puklerz mocny,
za którym stojąc, na żaden strach nocny,
na żadną trwogę, ani dbaj na strzały,
którymi sieje przygoda w dzień biały.

Stąd wedle ciebie tysiąc głów polegnie,
miecz nieuchronny ciebie nie dosięgnie,
a ty zdumiały oczyma swoimi
niechybną pomstę ujrzysz nad grzesznymi.

Iżeś rzekł Panu: „Tyś nadzieją moją”,
iż Bóg najwyższy jest ucieczką twoją,
nie padnie na cię żadna zła przygoda,
ani się znajdzie w domu twoim szkoda.

Aniołom swoim każe cię pilnować,
gdziekolwiek stąpisz, będą cię piastować,
na ręku nosić, abyś idąc drogą
na ostry kamień nie ugodził nogą.

Będziesz bezpiecznie po żmijach zjadliwych
i po padalcach deptał niecierpliwych,
na lwa srogiego bez obrazy wsiądziesz
i na ogromnym smoku jeździć będziesz.

Słysz, co Pan mówi: „Ten kto Mnie miłuje
i ze Mną sobie szczerze postępuje,
i Ja go także w jego każdą trwogę,
i nie zapomnę, i owszem, wspomogę.

Głos jego u Mnie nie będzie wzgardzony,
Ja mu w przygodzie udzielę obrony;
niech pewien będzie szczęścia i zacności,
i lat sędziwych, i Mej życzliwości”.