Kiedyś, o Jezu

Kiedyś, o Jezu, chodził po świecie,
brałeś dziateczki w objęcia swe,
patrz, tu przed Tobą stoi Twe dziecię,
do Serca Twego przytul i mnie!

Byłeś Dzieciątkiem, Ty wielki Boże!
W żłóbku płakałeś nad światem złym.
Nie płacz, Dzieciątko! Ja Ci w pokorze
serce me daję! Ty mieszkaj w nim!

Kto by u siebie dziecko przyjmował,
rzekłeś, że wtenczas przyjmuje Cię.
Dzięki Ci, Jezu, żeś nas miłował!
Za to Cię kochać na wieki chcę!

Rzekłeś: „Nie może ze Mną być w niebie,
kto nie chce dziecku podobnym być”!
Ja, dziecko Twoje, chcę przyjść do Ciebie!
Daj mi niewinnie do śmierci żyć!

Kiedy w ostatniej będę potrzebie,
gdy się rozstanę ze światem tym
- zlituj się, Jezu! Weź mnie do siebie!
Niech wiecznie spocznę przy Sercu Twym!