Jaka piękna jesteś, Kingo
Dziś składamy w twoje ręce,
sławna córko świętej Klary,
życie ludzi, co w udręce
mogą stracić skarb swej wiary.
Jaka piękna jesteś, Kingo
w miłosierdzia swego zorzy,
bo na wzór własnego serca
twoje serce Pan Bóg stworzył.
Dziś składamy w twoje ręce,
sławna córko świętej Klary,
życie ludzi, co w udręce
mogą stracić skarb swej wiary.
Pan Bóg skrawek swej dziedziny
polskiej ziemi jej wydzielił:
góry śliczne i doliny
śpiewem ptaków rozweselił.
Dziś składamy w twoje ręce,
sławna córko świętej Klary,
życie ludzi, co w udręce
mogą stracić skarb swej wiary.
I Pieniny Stwórca przeciął
ostrzem dunajcowej klingi,
Tatr koroną opromienił
piękną ziemię świętej Kingi.
Dziś składamy w twoje ręce,
sławna córko świętej Klary,
życie ludzi, co w udręce
mogą stracić skarb swej wiary.