Boże, w dobroci

Boże, w dobroci nigdy nie przebrany,
żadnym językiem nie wypowiedziany!
Ty jesteś godzien, Ty jesteś godzien wszelakiej miłości,
poszanowania, poszanowania, chwały, uczciwości.

Ciebie czczę, pragnę i ważę samego
nad wszystkie dobra, Tyś u serca mego
najwyższe dobro, najwyższe dobro, Tyś w najwyższej cenie,
sam jeden u mnie, sam jeden u mnie nad wszystko stworzenie.

Choćbyś za grzechy nie karał mnie, Panie,
przecież skruszony żałowałbym za nie,
a żałowałbym, a żałowałbym dla tego samego,
żem Cię obraził, żem Cię obraził, Pana tak dobrego.

Więc, o mój Boże, i teraz żałuję,
dlatego, że Cię nad wszystko miłuję,
i to u siebie, i to u siebie statecznie stanowię,
że grzechów swoich, że grzechów swoich nigdy nie ponowię.

Mam mocną wolę spowiadać się szczerze
i zawsze trzymać z Tobą to przymierze;
co gdy uczynię, co gdy uczynię, spodziewam się, Panie,
mieć w niebie z Tobą, mieć w niebie z Tobą wieczne królowanie.

O Boże dobry, Boże litościwy,
mej duszy nędznej racz być miłościwy;
jakeś ją stworzył, jakeś ją stworzył, pomóż do zbawienia,
użycz swej łaski, użycz swej łaski, broń od potępienia.