Witaj, Pani! My poddani

Witaj, Pani! My poddani do nóg padamy,
serca swoje, trudy, znoje Tobie składamy.
Pod Twój płaszcz się garniemy,
miłość swą Ci niesiemy,
jak te dziatki do swej Matki, biegniem do Ciebie!

Tobie chwała, boś nam dała święty Szkaplerz Twój,
by nas bronił, od zła chronił, gdy z złem toczym bój;
szczere niesiem Ci dzięki,
za dar hojny z Twej ręki.
Matko Boga, Matko droga, niech Ci chwała brzmi!

Od strapienia i zwątpienia chronisz swe dzieci,
jako Matka do ostatka wiarę w nich niecisz.
Byśmy Boga kochali,
Jego wolę spełniali,
sercem prawym, duchem żwawym Jemu służyli!

A w ofierze niesiem szczerze: duszę i ciało;
weź je Pani i rządź nami, jako przystało.
Niech Twój Szkaplerz nas strzeże,
niech umacnia lud w wierze,
niech nam będzie, zawsze, wszędzie, kluczem do nieba!

Więc Tej Pannie nieustannie śpiewajmy dzięki,
żeśmy taki znak nad znaki wzięli z Jej ręki;
Szkaplerza się trzymajmy
i Maryję wzywajmy,
z Jej opieki żyć na wieki z Bogiem będziemy!