Dnia każdego

Dnia każdego Boga mego,
Matkę duszo wysławiaj!
Jej dni święte, sprawy wzięte4,
z nabożeństwem odprawiaj!
Przypatruj się, a dziwuj się,
Jej wysokiej zacności,
zwij Ją wielką Rodzicielką,
błogą Panną w czystości.

Sław Jej czyny, proś, by winy
litościwie znieść chciała;
weźmij Onę na obronę,
by cię z grzechów wyrwała.
Ta Dziewica nam użycza
z nieba dobra wiecznego,
z tą Królową światłość nową
wziął świat z daru Bożego.

Usta moje, sławcie boje
tej Niewiasty pieśniami;
przez Jej męstwo my zwycięstwo
odnosim nad czartami.
Nie ustajcie, wysławiajcie
wszego świata Królową,
Jej przymioty, łaski, cnoty
chwalcie myślą i mową.

Zmysły moje, głosy swoje
aż pod niebo podajcie.
Pamięć Onej, tak wsławionej
Świętej Panny uznajcie. Acz prawdziwie nikt nie żywie
tak szczęśliwy wymową,
by słodkimi śpiewy swymi
godnie uczcił Królową.