Zróbcie Mu miejsce

Zróbcie Mu miejsce, Pan idzie z nieba,
pod przymiotami ukryty chleba,
zagrody nasze widzieć przychodzi
i jak się Jego dzieciom powodzi.

Otocz Go wkoło, rzeszo wybrana,
przed twoim Bogiem zginaj kolana!
Pieśń chwały Jego śpiewaj z weselem;
On twoim Ojcem, On przyjacielem.

Nie dosyć było to dla człowieka,
że na ołtarzu co dzień Go czeka:
sam ludu swego odwiedza ściany,
bo pragnie bawić między ziemiany.

Zielem, kwiatami ścielcie Mu drogi,
którędy Pańskie iść będą nogi!
I okrzyknijcie na wszystkie strony:
„Pośród nas idzie błogosławiony!".

On winy nasze przebaczać lubi,
Jego się wsparciem nasz naród chlubi,
w domu i w polu daje nam dary,
serc tylko naszych żąda ofiary.

Niesiemy Ci je, Boże, niesiemy!
Dawaj nam łaski, serca-ć dajemy,
i tej zamiany między stronami
niebo i ziemia będą świadkami.