Tron twój, Syjonie

Tron twój, Syjonie, przygotuj w ozdobie,
bo Chrystus idzie, Pan i Król, ku tobie.
Przyjmij Go wdzięcznie, przyjmij Matkę Jego,
Ona jest bramą raju niebieskiego.

Ona przynosi Króla wiecznej chwały,
nowej światłości, którego świat cały,
Niepokalaną Panną pozostała,
Syna Bożego na ten świat wydała.

A gdy w świątyni Panu Go stawiono,
wyrzekł Symeon, wziąwszy Go na łono:
„Oto Syn Boży, Pan śmierci, żywota,
Zbawiciel świata i do niebios wrota”.

Gdy się skończyły podług prawa brzmienia
Maryi Panny już dni oczyszczenia,
do Jeruzalem Dziecię przyniesiono,
aby Go Panu w świątyni stawiono.

Tam w swym ubóstwie synogarlic parę
dali za Niego Stwórcy na ofiarę,
jako w Zakonie Jego napisano,
by Mu je w darze wiernie oddawano.