Nowenna do Ducha Świętego (przed Zesłaniem)

Największym nieszczęściem, w które popadliśmy przez grzech Adama, jest ciemność umysłu spowodowana namiętnościami, które zaćmiewają naszego ducha. Nędzna to dusza, która się poddaje jakimkolwiek namiętnościom! gdyż one są jakby obłokiem lub zasłoną, przeszkadzającą nam do poznania prawdy. Jakże uchronić się od złego gdyż go nie znamy? To zaćmienie umysłu powiększa się stosownie do ilości naszych grzechów. Ale Duch Święty, który jest nazwany najwyższą światłością, Lux Beatissima, przez Swoją Boską Światłość, nie tylko napełnia nasze serca miłością, ale nadto rozprasza ciemności, przekonywa nas o marności dóbr ziemskich, naucza poznawać wartość łaski i dóbr wiecznych, ważność zbawienia, Dobroć Boga i Jego Miłość Nieskończoną, którą nas miłuje: Animalis homo non percipit ea quae sunt Spiritus Dei. (Cor. II). Człowiek zatopiony w przyjemnościach światowych, nie zna tych prawd i dla tego miłuje to, czym powinien pogardzać, a zaś pogardza tym, co powinien miłować. Święta Maria Magdalena z Pazzi wyrzekła: „O miłości, która nie jesteś znaną; o miłości, która nie jesteś miłowaną!” I dlatego Święta Teresa powiedziała: „Że Bóg nie był miłowanym, gdyż nie był znanym”. Zaś Święci Pańscy bezustannie prosili Boga o tę światłość: Emitte lucem: illumina tenebras meas: revela oculos meos: i słusznie; gdyż bez światłości nie można by uniknąć otchłani, ani znaleźć Boga.

Uczucia i modlitwy

O święty i nieogarniony Duchu, wierzę, że jesteś prawdziwym Bogiem i żeś jest jednym Bogiem wraz z Ojcem i Synem. Wielbię Cię i uznaję Dawcą wszelkiej światłości, przez nią bowiem poznałem grzech, który popełniłem obrażając Cię, i poznałem powinność kochania Cię jako najlepszego Ojca. Dzięki Ci składam o Boże i żałuję z całego serca żem Cię obraził. Zasłużyłem abyś mnie pozostawił w ciemności, lecz widzę żeś mnie jeszcze nie opuścił. O Duchu wieczny, nie przestawaj mnie oświecać, ucz mnie dalej poznawać Twoją Dobroć Nieskończoną i daj mi moc ażebym Cię mógł coraz bardziej miłować. Daj mi Łaskę Twoją, o Duchu Święty, ażebym wreszcie mógł żyć spokojnie, nie miłując nic prócz Ciebie; proszę Cię o to przez zasługi Jezusa Chrystusa. O Panie! kocham Cię z całego serca i kocham Cię więcej niż siebie samego. Chcę cały do Ciebie należeć, przyjm mnie więc i dozwól, ażebym wiecznie był z Tobą, połączony. O Maryo, Matko, dopomagaj mi zawsze Twoim Pośrednictwem.

Miłość jest także nazwaną źródłem wody żywej, fans vivus, ignis, charitas. Nasz Odkupiciel rzekł do Samarytanki: „Qui autem biberit ex hac aqua, quam ego dabo ei, non sitiet in aeternum” (Joan 4, 13). Miłość jest wodą orzeźwiającą; ten kto kocha prawdziwie Boga, nie pragnie nic więcej, gdyż w Bogu znajduje wszystko dobro, a tak zadowolony odchodzi szczęśliwy, powtarzając bez końca: Deus meus et omnia; o mój Boże, Tyś jest całym moim dobrem. I dlatego Bóg ubolewa nad tyloma duszami, które tylko błagają o przyjemności marne i przemijające a zapominają o Nim, Który jest Dobrem Nieskończonym i Źródłem wszelkiego szczęścia: Me dereliquerunt fontem aquae vivae, et foderunt sibi cisternas, cisternas dissipatas, quae continere non valent aquas (Jer. II, 12). Bóg, Który nas tak miłuje i pragnie nas zawsze widzieć szczęśliwymi, wyrzekł do wszystkich: Si quis sitit, veniat ad me (Joan. 7, 37). Kto pragnie być szczęśliwym, niech przyjdzie do mnie, a ja mu dam Ducha Świętego, który go uczyni szczęśliwym w tym i w przyszłym życiu: Qui credit in me, sicut dicit Scriptura, flumina de ventre ejus fluent aquae vivae (ibid. v. 38). Ten więc, który kocha Jezusa Chrystusa, będzie wzbogacony tyloma Łaskami, które z Jego Serca wytryskając w strumieniach świętych cnót, nie tylko posłużą do utrzymania w nim życia Łaski, ale nadto dozwolą go udzielać i drugim. A ta woda jest istotnie Duchem Świętym, miłością prawdziwą, którą Jezus Chrystus obiecał nam zesłać z Nieba po Wniebowstąpieniu. Kluczem, który otwiera drogę do tej błogosławionej wody, jest święta modlitwa, przez którą otrzymujemy wszystko dobro: Petite et accipietis. Jesteśmy ciemni, ubodzy, słabi, a modlitwa otrzymuje nam światłość, moc i bogactwa.

Uczucia i modlitwy

Domine, da mihi hanc aquam. O Jezu mój drogi, mamże Cię prosić wraz z Samarytanką, daj mi wody Twej Miłości, przez nią bowiem zapomnę o tej ziemi i tylko Tobie będę służył, o nieskończony i wielki Boże! Riga quod est aridum. Moja dusza jest nieurodzajną ziemią, która tylko wydaje ciernie i głogi. Ach! użyźnij ją Twoją Łaską, aby wydała jakie owoce dla Twej Chwały, przedtem nim opuszczę ten świat. O źródło wody żywej, o Najwyższe Dobro, ileż to razy jam Cię porzucił dla błotnistych wód tego świata, które mnie pozbawiły Twojej Miłości. O! czemuż raczej nie umarłem, niżeli żem Cię obraził! ale w przyszłości nie chcę szukać nic więcej prócz Ciebie, o Boże; wspomagaj mnie i dozwól, abym Ci zawsze wiernym pozostał. Maryo, nadziejo moja, osłaniaj mnie twoim płaszczem. Amen.

Kościół każę nam się modlić: Sancti Spiritus corda nostra mundet infusio, et sui roris intima aspersione foecundet. Miłość rodzi dobre chęci, święte zamiary i dobre czyny; na tern też zależą kwiaty i owoce Łaski Ducha Świętego. Miłość nazwana jest także rosą, gdyż ona uśmierza żarliwość namiętności i pokusy. I dlatego Ducha Świętego nazywamy zasiłkiem łagodzącym upał: In aestu temperies, et dulce refrigerium. Ta rosa skrapia nasze serca podczas modlitwy; kwadrans szczerej modlitwy wystarcza do uśmierzenia wszelkiej pogardy lub miłości namiętnej. Introduxit me rex in cellam vinariam, ordinavit in me charitatem (Cant. II, 4). Święte rozmyślanie jest właśnie tą spiżarnią, gdzie się urządza miłość, nakazując nam kochać bliźniego jak siebie samego, a Boga nade wszystko. Kto kocha Boga, ten miłuje i modlitwę; a kto nie miłuje modlitwy, ten nie może powściągać swoich namiętności.

Uczucia i modlitwy

O Święty i Boski Duchu, nie chcę żyć dla siebie, ale resztę mojego życia użyję, ażeby Cię miłować i aby Ci się podobać. Proszę Cię więc, udziel mi Daru modlitwy; wstąp do mego serca i naucz mnie ją należycie odmawiać. Daj mi moc, abym jej nigdy nie porzucał w chwilach oschłości i znudzenia i daj mi ducha modlitwy, to jest: Łaski, ażebym się zawsze modlił i odmawiał te modlitwy, które są najprzyjemniejsze Twemu Sercu. Byłem zgubiony przez moje grzechy, ale widzę że Ty użyłeś wszelkich świętych przebiegów w tej mierze, ażeby mnie ocalić; chcę więc zostać świętym, aby Ci się podobać i aby coraz bardziej miłować Twoją Nieskończoną Dobroć. O mój Boże, o moja miłości, o moje wszystko, kocham Cię z całego serca: a ponieważ Cię kocham, cały Ci się oddaję. O Maryo, moja nadziejo, wspomagaj mnie. Amen.

Miłość jest także nazwana: spoczynkiem w pracy, ulgą w nieszczęściu: in labore requies, in fletu solatium - W pracy Tyś ochłodą, w płaczu utulenie. Miłość jest spoczynkiem wzmacniającym, gdyż jej głównym działaniem jest, łączyć wolę kochającej osoby z wolą ukochanego przedmiotu. Dla duszy miłującej Boga dostatecznym jest uspokojeniem, we wszystkich zniewagach które doznaje, we wszystkich cierpieniach, którym ulega, we wszystkich stratach, które ponosi, wiedzieć, że to z Woli ukochanego Boga doznaje tyle przykrości. I mówiąc tylko: „tak Bóg chce”, znajduje ona spokój i zadowolenie we wszystkich przeciwnościach. Tento spokój przewyższa wszystkie przyjemności zmysłowe: Pax Dei quae exsuperat omnem sensum - A pokój Boży, który przewyższa wszelki zmysł (Flp IV, 7). Święta Maria Magdalena z Pazzi wymawiając tylko te słowa: „Wola Boża”, czuła się napełnioną szczęściem. W tym życiu każdy musi dźwigać swój krzyż; ale Święta Teresa mówi: „Że krzyż jest ciężkim dla tych, którzy go wloką, ale nie dla tych, którzy go obejmują”. Tak to Bóg potrafi ranić i goić - Vulnerat et medetur. Duch Święty przez swoje łagodne namaszczenie, czyni łagodnymi i przyjemnymi sromoty i bóle. Dlatego powinniśmy we wszystkich przeciwnościach mówić: O Boże, niech się tak stanie, jak Ci się podoba.

Uczucia i modlitwy

O mój Boże, ileż to razy sprzeciwiałem się Twojej Woli i pogardzałem nią, ażeby zadość uczynić swojej własnej! Tym złem więcej jestem strapiony, jak wszystkim innym. Panie, odtąd będę Cię miłować z całego serca: Loquere, Domine, quia audit servus tuus - Mów, Panie, bo twój sługa cię słucha. Powiedz, co chcesz ode mnie, a wszystko uczynię; Twoja Wola będzie dla mnie jedynym pragnieniem i jedyną miłością. O Duchu Święty wspomagaj moją słabość; Ty jesteś samą dobrocią, jakże więc miłować coś innego nad Ciebie. Ach! skłaniaj ku sobie wszystkie moje uczucia, przez Twoją świętą słodycz miłości. Porzucam wszystko co mam, ażeby się tylko Tobie oddać; przyjm mnie, o Duchu Święty, i wspomagaj Twoją Świętą Łaską. O Maryo, Matko moja, całą ufność w Tobie pokładam. Amen.

Fortis ut mors dilectio - bo mocna jest jako śmierć miłość (Ks. Pnp. VIII, 6). Jak nie ma żadnej mocy stworzonej, która by opór czyniła śmierci; tak nie ma żadnej trudności, która by przeszkadzała miłości. Gdy idzie o to, aby się podobać Bogu, miłość zwycięża wszystko, pogardę, cierpienia i stratę: Nihil tam durum, quod non amoris igne vincatur - Nie ma nic tak trudnego, czego nie dałoby się pokonać ogniem miłości. Aby poznać czy dusza prawdziwie miłuje Boga, najlepszą jest oznaką stałość w miłości tak w przeciwnościach jak i w szczęściu. Święty Franciszek Salezy mówił: „Bóg jest równie dobrym, gdy nas zasmuca, jak gdy nas pociesza; gdyż on wszystko czyni z miłości. A nawet im więcej nas zasmuca, tym więcej nas miłuje”. Z tej to przyczyny Święci Męczennicy radowali się podczas mąk, które doznawali, i dziękowali Bogu jak za największą Łaskę, że im pozwala cierpieć dla Swojej Miłości. A inni Święci, którzy nie byli męczeni, dobrowolnie własnymi zostali katami, w celu spodobania się Bogu. Święty Augustyn mówi, że ten, kto kocha, bynajmniej nie cierpi, a jeżeli cierpi, to miłuje swoje cierpienia: In eo quod amatur, aut non laboratur, aut ipse labor amatur.

Uczucia i modlitwy

O Boże mej duszy, kocham Cię, ale cóż uczyniłem dla twojej miłości? nic: to jest dowodem że Cię nie miłuję, albo że Cię bardzo mało miłuję. O mój Jezu, ześlij mi Ducha Świętego, aby mi dał moc do cierpienia dla Twej Miłości i abym mógł coś dla Ciebie uczynić przedtem nim umrę. Ach! mój ukochany Zbawicielu, nie dozwól mi umrzeć tak oziębłym i tak niewdzięcznym, jak dotąd byłem. Daj mi odwagi do cierpienia, mnie, którym już tyle razy zasłużył na piekło przez moje grzechy. O Boże, jedyna miłości, jedyna Dobroci, Ty pragniesz mieszkać w mej duszy, z której Cię tyle razy już moje grzechy wypędziły; przyjdź o Boże, zrób w niej swoje mieszkanie, owładnij ją i uczyń twoją własnością. Kocham Cię o Boże, bo gdy Cię kocham, Ty jesteś ze mną, jak mówi Święty Jan: Qui manet in charitate, in Deo manet et Deus in eo - kto mieszka w miłości, w Bogu mieszka, a Bóg w nim (1 Jan IV, 16). Ponieważ jesteś we mnie, zapal ogień i umocnij ogniwa Twej Miłości, abym nic nie pragnął, nic nie szukał i nie miłował nic więcej, jak tylko Ciebie; i tak złączony z Tobą, abym wiecznie pozostał. O Maryo, moja Królowo i Pośredniczko, wyjednaj mi miłość i wytrwanie. Amen.

Duch Święty nazywa się gościem dusz: Dulcis hospes animae - Słodka serc radości. W tern jest wielka obietnica, którą Jezus Chrystus temu daje, kto go miłuje, mówiąc: Gdy mnie umiłujecie, to ja uproszę u mego Ojca, aby wam zesłał Ducha Świętego, który by wiecznie w was przebywał: „Si diligitis me, mandata mea servate; et ego rogabo Patrem, et alium Paraclitum dabit vobis, ut maneat vobiscum in aeternum” (Jan. XIV, 15-16); bo Duch Święty nie opuszcza nigdy duszy, jeżeli nie jest z niej wygnanym przez grzechy: „Non deserit nisi deseratur” (Św. Augustyn). Bóg więc przebywa w duszy, która go miłuje, i zarazem uwiadamia nas że nie jest zadowolony, gdy go całym sercem nie miłujemy. Słowem, jak mówi Święty Hieronim, Jezus jest zazdrosny. Zelotypus est Jesus. I dlatego Zbawicielowi podoba się dusza, która podobnie jak synogarlica, żyje samotnie i ukryta przed światem: Pulchrae sunt jenae tuae sicut turturis - „Piękne są jagody lica twego jako synogarlicy” (Ks. Pnp. I, 9); gdyż nie chce aby świat miał udział w tej miłości, którą On posiada.

Uczucia i modlitwy

Ach! mój Boże, widzę to, że chcesz abym cały do Ciebie należał. Już tyle razy grzechy wypędzały Cię z mojej duszy, a Ty nie wzgardziłeś wejść na powrót do niej i znowu połączyć się ze mną. Ach! miej mnie w swoim posiadaniu, od dziś dnia cały Ci się oddaję; przyjm mnie, o Jezu, i nie dopuść, abym kiedy mógł żyć bez Twojej Miłości. Ty mnie szukasz, i ja również szukam tylko Ciebie; Ty mnie kochasz, i ja Ciebie miłuję; a ponieważ mnie kochasz, połącz się ze mną tak, abym się nigdy od Ciebie nie rozłączył. O Królowo Nieba, całą ufność w Tobie pokładam. Amen.

Duch Święty, Który jest Miłością Przedwieczną i węzłem nierozerwanym, łączącym Ojca ze Słowem Przedwiecznym, Ten Duch łączy także naszą duszę z Bogiem. Święty Augustyn mówi: „Charitas est virtus conjungens nos Deo - Miłość jest cnotą, która jednoczy nas z Bogiem”. Z tej to przyczyny Św. Wawrzyniec Justynian wyrzekł napełniony radością: „O miłości, ty jesteś węzłem tak mocnym, że potrafiłeś przymusić Boga do połączenia się z naszymi duszami!” Węzły świata są węzłami śmierci, ale węzły Boga są węzłami życia i zbawienia. Ponieważ te węzły za pomocą miłości łączą nas z Bogiem, z naszym prawdziwym i jedynym życiem. Przed Przyjściem Jezusa Chrystusa, ludzie unikali Boga a przywiązywali się do ziemi, nie chcąc połączyć się ze swoim Stwórcą; ale nasz Miłosierny Pan przyciągnął ich do siebie węzłem miłości, jak to obiecał przez Proroka Ozeasza (XI, 14): „In funiculis Adam traham eos, in vinculis charitatis - Powrozami Adamowymi pociągnę je, związkami miłości”. Miłość jest węzłem, który łączy wszystkie cnoty i czyni duszę doskonałą.

Uczucia i modlitwy

O mój miły Jezu, zanadtoś mnie zobowiązał ażeby Cię miłować i wieleś poniósł trudów aby posiadać moje serce; byłbym więc bardzo niewdzięczny, gdybym Cię nie miłował, albo gdybym Ci całego serca nie oddał, Tobie, Któryś dał za mnie Swoją Krew i Życie. Chcę się odłączyć od wszystkiego i jedynie w Tobie wszystkie uczucia złożyć, ale jestem za słaby do wykonania tego przedsięwzięcia; o Boże, daj mi moc do uskutecznienia go. O najukochańszy Jezu, zrań moje serce słodkim pociskiem Twojej Miłości, ażebym wiecznie cierpiał i schnął z miłości dla Ciebie. Niech Cię wiecznie szukam, pragnę, i znajduję. Mój Jezu, nic nie chcę prócz Ciebie; dozwól, abym wiecznie powtarzał w mym życiu, a szczególniej też w godzinie śmierci: „Nie chcę nic prócz Ciebie”. O Maryo, Matko moja, uczyń abym nic więcej nie pragnął, jak tylko Boga. Amen.

Miłość jest skarbem, do nabycia którego, jak mówi Ewangelia, trzeba wszystko opuścić: gdyż miłość czyni nas uczestnikami miłości Boga: „Infinitus est thesaurus, quo qui usi sunt, participes facti sunt amicitiae Dei - Nieprzebrany bowiem skarb jest ludziom, którego którzy używali, stali się uczestnikami Bożego przyjacielstwa” (Ks. Mdr VII, 14). „O człowiecze, wyrzekł Św. Augustyn, czemu się ubiegasz o dobra? Szukaj tylko jednego dobra, w którym się wszystkie inne znajdują”. Ale my nie znajdziemy tego Boga, nie wyrzekłszy się wprzód wszelkich dóbr ziemskich. Św. Teresa mówi: „Oderwij serce swoje od stworzeń, a znajdziesz Boga”. Kto znalazł Boga, znalazł wszystko, czego pragnął: „Delectare in Domino et dabit tibi petitiones cordis tui - Kochaj się w Panu i da tobie prośby serca twego” (Ps. XXXVII, 4). Serce człowieka bez przestanku się ubiega o dobra, które by go uczyniły szczęśliwym; jeżeli ich szuka między stworzeniami świata, nigdy nie będzie zadowolony; ale jeżeli pragnie tylko Boga, to On zaspokoi wszystkie jego pragnienia.

Uczucia i modlitwy

Mój Boże, w mej przeszłości nie Ciebie ja szukałem, ale siebie samego i mego zadowolenia, dla otrzymania którego opuściłem Cię o Panie. Jednak to, co mówi Jeremiasz (Thren. III, 25), pociesza mnie: „Bonus est Dominus animae quarenti illum - Dobry jest Pan nadzieję mającym w nim, duszy szukającej go”: Zapewnia mnie, że Ty jesteś najłaskawszy dla tych, którzy Cię szukają: O najukochańszy Jezu, znam błąd, który popełniłem zapominając o Tobie; żałuję za niego z całego serca: wiem, żeś Ty jest dobro nieskończone, nie chcę bynajmniej nadużywać tej światłości, opuszczam wszystko a Ciebie obieram za jedyną miłość. Mój Boże, moja miłość, moje wszystko! kocham Cię i wzdycham ku Tobie. Ach! Duchu Święty, przyjdź i Twoim Boskim Ogniem wyniszcz we mnie wszystkie uczucia, które nie są dla Ciebie. Uczyń ażebym cały do Ciebie należał, i wszystko zwyciężył by Ci się spodobać. O Maryo, Matko i Opiekunko moja, wspomagaj mnie Swoimi modłami. Amen.

Sekwencja (do Ducha Świętego)

1. Przybądź, Duchu Święty, ześlij z nieba wzięty światła Twego strumień. Przyjdź, Ojcze ubogich, Dawco darów mnogich, przyjdź, światłości sumień!
2. O, najmilszy z Gości, słodka serc radości, słodkie orzeźwienie. W pracy Tyś ochłodą, w skwarze żywą wodą, w płaczu utulenie.
3. Światłości najświętsza! Serc wierzących wnętrza poddaj Twej potędze. Bez Twojego tchnienia cóż jest wśród stworzenia? Jeno cierń i nędze.
4. Obmyj, co nieświęte, oschłym wlej zachętę, ulecz serca ranę! Nagnij, co jest harde, rozgrzej serca twarde, prowadź zabłąkane.
5. Daj Twoim wierzącym, w Tobie ufającym, siedmiorakie dary! Daj zasługę męstwa, daj wieniec zwycięstwa, daj szczęście bez miary. Amen. Alleluja.

K. Serce czyste stwórz we mnie, Boże! Alleluja.
W. I ducha prawego odnów we wnętrznościach moich.
K. Panie, wysłuchaj modlitwy nasze!
W. A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.

Módlmy się. Przybądź, Duchu święty, napełnij serca Twoich wiernych i Twojej Miłości ogień w nich racz zapalić! Ty, Który wszystkie narody w jedność Wiary zgromadziłeś, spraw, iżby Łaska Twa Przenajświętsza serca nasze oświeciła i od wszelkiego złego nas ochroniła. Amen.

Siedem razy Ojcze nasz i siedem razy Chwała Ojcu na uproszenie Siedmiu Darów Ducha Świętego:

1. Dar mądrości. 2. Dar rozumu. 3. Dar umiejętności. 4. Dar rady. 5. Dar męstwa. 6. Dar pobożności. 7. Dar Bojaźni Bożej.

(Odpust 7 lat i 7 kwadragen co dzień, zupełny w jednym z tych dni. Leon XIII, dnia 9 maja 1897r.)

Nowenna przed Zesłaniem Ducha Świętego (sposób krótszy)

(Nowy Brewiarzyk Tercyarski przez O. L.K. 1910)

Siedem razy Ojcze nasz i siedem razy Chwała Ojcu na uproszenie Siedmiu Darów Ducha Świętego.

K. Wypuścisz Ducha Twego, a będą stworzone, Alleluja!
W. I odnowisz oblicze ziemi, Alleluja.

Módlmy się: Duchu Święty Stworzycielu, przybądź łaskawie na pomoc całemu Kościołowi Katolickiemu przeciw najazdom nieprzyjaciół; utwierdź Go i wzmocnij mocą z wysokości; odnów ducha sług Twoich, których namaściłeś Twą Miłością i Łaską, aby w Tobie sławili Ojca i Syna Jego Jednorodzonego, Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Bądź też zawsze z nami, o Duchu Święty Boże, napełniaj nas Twoimi Darami, oświecaj w wątpliwościach, pocieszaj w smutkach, ratuj w niebezpieczeństwach, wyprowadzaj z błędów, dźwigaj w upadkach, rządź nami według Twojej Mądrości, jednocz nas wzajemną miłością chrześcijańską, abyśmy wszyscy do jakiegokolwiek należymy stanu, żyli w zgodzie i w jedności świętej, jako jedna rodzina Boża, a w końcu doprowadź nas do szczęśliwej wieczności, abyśmy Ci tam z całą rzeszą Aniołów i Świętych składali dziękczynienia i Chwałę na wieki wieków. Amen.

Litania do Ducha Świętego

Kyrie, eleison. Chryste, eleison. Kyrie, eleison.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.

Duchu Święty, od Ojca i od Syna pochodzący, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty na początku Stworzenia unoszący się nad wodami,
Duchu Święty wszystek świat napełniający,
Duchu Święty którym natchnieni Prorocy, przyszłe rzeczy przepowiadali,
Duchu Święty strofujący świat z grzechów, ze sprawiedliwości i z Sądu,
Duchu Święty Mądrości i Rozumu,
Duchu Święty Rady i Męstwa,
Duchu Święty Pobożności i Umiejętności,
Duchu Święty Bojaźni Bożej,
Duchu Święty Łaski i Miłosierdzia,
Duchu Święty Uświęcający,
Duchu Święty wiary, pokoju i miłości,
Duchu Święty pokory i czystości,
Duchu Święty łaskawości i cichości,
Duchu Święty cierpliwości, skromności i wstrzemięźliwości,
Duchu Święty skruchy i żalu,
Duchu Święty wieloraki w darach i łasce,
Duchu Święty wesele Wybranych,
Duchu Święty ożywiający nas,
Duchu Święty Pocieszycielu nasz,
Duchu Święty Ogniu oświecający,
Duchu Święty Światło serca,
Duchu Święty mający wszelką Moc,
Duchu Święty Naprawicielu wszelkiej rzeczy dobrej,
Duchu Święty, Którego namaszczenie uczy nas wszystkiego,
Duchu Święty, Który przenikasz wszystko,
Duchu Święty nauczający wszelkiej Prawdy,
Duchu Święty mieszkający w nas,
Duchu Święty ocieniający Najświętszą Niepokalanie Poczętą Maryę Pannę,
Duchu Święty, za Którego sprawą, Wcielenie Syna Bożego w żywocie Panieńskim cudownie się dokonało,
Duchu Święty, Któryś na Chrystusa Pana, od Jana ochrzczonego w wodach Jordanu w postaci gołębicy zstąpił,
Duchu Święty na Chrystusie spoczywający,
Duchu Święty, Któryś na uczniów Pańskich w dzień Świąteczny zstąpił,
Duchu Święty, Którym napełnieni Apostołowie odważnie Chrystusa Pana wyznawali,
Duchu Święty, w Którym się odradzamy,
Duchu Święty, przez Którego wylana jest Miłość Boga na serca nasze,
Duchu Święty przysposobienia synów Bożych,
Duchu Święty proszący za nami cierpieniem,
Duchu Święty wspomagający słabości nasze,
Duchu Święty przyjemny i nad miód słodszy,
Duchu Święty Wiarą oczyszczający serca nasze,
Duchu Święty łaski i dary Twoje różnie rozdzielający,
Duchu Święty udzielający z osobna każdemu jako chcesz,
Duchu Święty przenikający myśli i intencje serca ludzkiego,
Duchu Święty karności, uciekający a nie mieszkający w ciele poddanych grzechowi,

Bądź nam miłościw, przepuść nam, Panie.
Bądź nam miłościw, wysłuchaj nas, Panie.
Od wszelkiego złego, wybaw nas, Panie.
Od grzechu wszelkiego, wybaw nas Panie.
Od pokus i sideł szatańskich, wybaw nas Panie.
Od zbytniej ufności, bojaźni i rozpaczy, wybaw nas Panie.
Od opierania się i walczenia przeciwko uznanej Prawdzie,
Od zazdrości miłości Bożej braciom naszym,
Od wszelkiej zatwardziałości serca i niepokuty,
Od wszelkiej duszy i ciała nieczystości,
Od gniewu, nienawiści i wszelkiej niezgody,
Od wszelkich błędów,
Od ducha nieczystego,
Przez Wieczne pochodzenie Twoje od Ojca i od Syna,
Przez cudowną sprawę przy Poczęciu Jezusa Chrystusa,
Przez zstąpienie Twoje na Chrystusa ochrzczonego,
Przez ukazanie się Twoje przy Przemienieniu Pańskim,
Przez przyjście Twoje w Językach Ognistych na Uczniów Chrystusowych,
W Dzień Sądu Pańskiego,

My grzeszni Ciebie prosimy, wysłuchaj nas, Panie.
Abyś nam grzechy odpuścić raczył,
Abyśmy sprawy ciała naszego umartwiali duchem,
Abyśmy nie zasmucali Cię Duchu Święty,
Abyśmy Duchowi Łaski, zelżywości nigdy nie wyrządzali,
Abyśmy się starali zachować jedność ducha w związku pokoju,
Abyśmy chodząc i postępując w Duchu, żądz ciała nie wypełniali,
Abyśmy nie każdemu duchowi wierzyli, ale doświadczali ducha, czy jest od Pana Boga,
Abyśmy pomnąc, żeśmy Kościołem Ducha Świętego, onego gwałcić nie dopuszczali,
Abyśmy błądzących w duchu miłości i cichości nauczali,
Abyśmy śpiewając w duchu na żywot wieczny pracowali,
Abyś nas Duchu Święty do ubóstwa zachęcający zachować raczył,
Abyś nas cichymi i pokornego serca uczynić raczył,
Abyś szczere miłosierdzie ku bliźnim w serce nasze wlać raczył,
Abyś ducha prawdziwego odnowić i czyste serce stworzyć w nas raczył,
Abyś nam pobożnego żalu i świętych łez użyczyć raczył,
Abyś w nas pragnienie czystej Sprawiedliwości zapalić raczył,
Abyśmy byli pokój czyniący i godnymi Synami Bożymi zwani,
Abyśmy wszelkie prześladowania dla sprawiedliwości mężnie wytrzymali,
Abyś nas od trudnego do odpuszczenia bluźnierstwa przeciw Duchowi Świętemu zachować raczył,
Abyśmy Ducha Świętego, w którym jesteśmy naznaczeni, nie zasmucali,
Abyś nam w wierze, nadziei i miłości do końca wytrwanie dać raczył,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

Chryste usłysz nas. Chryste wysłuchaj nas.
Kyrie, eleison. Chryste, eleison. Kyrie, eleison.
Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…

Modlitwa końcowa

Zmiłuj się, Panie Boże nasz, wszystkich sierot Opiekunie i wszystkich ludzi smutnych, potrzebujących pocieszenia, Zmiłuj się, Duchu Święty, ratuj nas od wszelkich przypadków! Wejrzyj na nas, wysłuchaj nas, broń nas; prosimy Cię przez miłość Twoją, którą największych grzeszników z przepaści ich miłościwie dźwigasz, i teraz proszę, abyś się nade mną zlitował, a raczył mi to dać bez czego ja żyć nie mogę; proszę Twej Świętej Miłości, wejrzyj dzisiaj na moje sieroctwo; a pociesz mnie, Duchu Święty Boże, teraz i w godzinę śmierci mojej. Amen.